...Who live if Thailand die, Who die if Thailand live...

 

  ๏รักชาติ กอบกรณีย์       แน่วไว้
รักศาสน์ กอบบุญตรี            สุจริตถ้วนเทอญ
รักศักดิ์ จงจิตให้                โลกซร้อง สรรเสริญฯ
     ยามเดินยืนนั่งน้อม    กะมล
รำลึกถึงเทศตน                  อยู่ยั้ง
เป็นรัฎฐะมณฑล               ไทยอยู่ สราญฮา
คนถนอมแน่นตั้ง               อยู่เพี้ยงอวสานฯ
     ๏ ใครรานใครรุกด้าว      แดนไทย
ไทยรบจนสุดใจ                ขาดดิ้น
เสียเนื้อเลือดหลั่งไหล         ยอมสละ สิ้นแล
เสียชีพไป่เสียสิ้น              ชื่อก้อง เกียรติงามฯ
     ๏ หากสยามยังอยู่ยั้ง      ยืนยง
เราก็เหมือนอยู่คง               ชีพด้วย
หากสยามพินาศลง             ไทยอยู่ ได้ฤๅ
เราก็เหมือนมอดม้วย           หมดสิ้น สกุลไทยฯ

 

โคลงพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชนิพนธ์ไว้ ณ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน เมื่อวันเสาร์ที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2461 โดยเริ่มต้นเค้าโครงจากคำขวัญปลุกใจของอังกฤษในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง " Who live if England die, who die if England live ?"