Subscribe to:

'ค่ายเรื่องเล่า...นิยายรัก' สานฝันสู่นักเขียนอาชีพ

มีข่าวประชาสัมพันธ์ดีๆ รับปีใหม่จากแจ่มใสมาฝากค่า ไปชมรายละเอียดกันเลยนะคะ

AVATAR : จงกล้าที่จะฝัน!

ในที่สุดก็ได้ไปดู Avatar สมอย่างที่ตั้งใจ และไหนๆ ก็ไม่ได้รีวิวหนังนานแล้ว เลยตั้งใจจะขอกลับมาคุยเรื่องหนังกันอีกครั้งที่โอเอซิสแห่งนี้เกี่ยวกับเรื่องนี้ดีกว่าค่ะ
 
Avatar ถูกจับตามองอย่างมากเมื่อเปิดตัวว่ามาจากจินตนาการที่ยิ่งใหญ่ของ James Cameron ผู้สร้างซึ่งเป็นผู้ลงมือเขียนบทพร้อมกันด้วย และภายหลังก็ตามมาด้วยทุนสร้างมหาศาลกว่า 200 ล้านเหรียญสหรัฐ

รักแท้มีอยู่จริง...และยิ่งใหญ่กว่ากาลเวลา

 

เป็นคนที่เชื่อในความรัก และก็เป็นคนชอบฟังเพลง หลายเพลงกลายมาเป็นแรงบันดาลใจ แล้วเมื่อวานที่ได้มีโอกาสดู music video ของว่าน เพลง ‘คนไม่มีเวลา’ ความเชื่อก็ถูกย้ำหนักแน่นอีกครั้ง
 
…รักแท้มีอยู่จริง…

 
Music Video เรื่องนี้สร้างจากเรื่องจริงของความรักที่กาลเวลาไม่มีความหมาย คนหนึ่งคนมีชีวิตอยู่เพื่อดูแลและรอคอยไม่ว่าจะนานเท่าไร รอโดยไม่สนใจว่าเข็นนาฬิกาจะหมุน… ปฏิทินจะถูกพลิก…กี่ครั้ง ทุกลมหายใจที่ผ่านร่างกายเข้าออกสนใจเพียงอย่างเดียวเท่านั้นคือทำทุกอย่างให้ตัวเองยังอยู่ได้เพื่อรอคนที่รัก และนั่นคือความรู้สึกที่ทำให้เพลง ‘คนไม่มีเวลา’ ได้รับการเรียบเรียง ลองไปอ่านบทสัมภาษณ์ของว่านกันนะคะ
 

เชิญชวนไปร่วมกิจกรรมประมูลเพื่อนำเงินไปทำบุญกับมูลนิธิช้างไทยค่ะ

วันนี้ขอประชาสัมพันธ์กิจกรรมที่ปุ้ยได้มีโอกาสไปร่วมกับนักเขียนแจ่มใส มีหนูอ้นภัสรสาเป็นผู้ชี้ชวน ได้แก่กิจกรรมที่จัดการประมูลเพื่อนำเงินที่ได้ไปทำบุญกับมูลนิธิช้างไทยค่ะ ครั้งนี้มีนักเขียนแจ่มใส และนักอ่านในห้องแห่งความรักของหนูอ้นมาร่วมสนุกกันมากมาย การประมูลเริ่มต้นแล้วและจะดำเนินไปจนถึงวันที่ 30 กรกฏาคม นี้ค่ะ

รอยยิ้มของพ่อ

 

แช่แฟ๊บ!!!

เคยมีใครได้ยินคำว่า ‘แช่แฟ๊บ’ ที่ไม่ได้หมายถึงการนำอะไรสักอย่างไปแช่ในน้ำที่ละลายผงซักฟอกบ้างไหมคะ ปุ้ยได้รู้จักคำนี้ผ่านบทความของคุณวิชัย ผู้ขียนเรื่อง ‘สิ่งมีชีวิตในโรงแรม’ ค่ะ ได้รู้จักแล้วก็ทำความเข้าใจไปตามประสาเท่าที่จะคิดออก ไม่ได้ลงลึกให้ถ่องแท้สักเท่าไร แต่รู้สึกว่าเวลาเห็นคำนี้ในบทความของคุณวิชัยก็จะเห็นภาพ ได้อารมณ์ชัดเจนกับเรื่องราวที่เล่ากำกับมา จนกระทั่งวันก่อนที่ปุ้ยได้รับโทรศัพท์จากพี่สาวแท้ๆ ที่มีครอบครัวไปแล้ว และเริ่มบทสนทนาด้วยน้ำเสียงเปร่งๆ จะโมโหก็ไม่ใช่ จะอ่อนใจก็ไม่เชิงว่า...

 

ไม่เคยอ่านสามก๊ก...อย่าคิดว่าเข้าใจโลก

 
 
วันหยุดที่ผ่านมามีโอกาสได้หยิบภาพยนตร์เรื่องสามก๊ก ตอน โจโฉแตกทัพเรือ ที่ซื้อทิ้งไว้นานแล้วมาดูเสียที ปกติแล้วปุ้ยเป็นคนที่ไม่อ่านนิยายจีนเลยค่ะ เหมือนกับที่ไม่อ่านหรือดูหนังเกาหลีเพราะเป็นคนมีปัญหาเรื่องการจำชื่อตัวละคร สำหรับหนังจีน…ดูเหมือนชอลิ้วเฮียงฉบับเจิ้นเส้าชิวจะเป็นเรื่องสุดท้ายที่ดู (โอ้…บอกอายุมากมาย) ดังนั้นสามก๊กเรื่องราวเป็นอย่างไร ต้องบอกเลยว่าแทบไม่มีความรู้ แต่พอได้ดูภาพยนตร์เรื่องนี้ฉบับของจอห์น วู แล้วก็นั่งจ้องจอตาไม่กระพริบ บวกกับทึ่งสุดๆ กับทุกรายละเอียดไม่ว่าจะเป็นการสร้างและวิสัยทัศน์ของผู้ประพันธ์ และในเวลานี้ก็กำลังขวนขวายซีรี่ย์เรื่องนี้มาดูอย่างเอาเป็นเอาตายค่ะ (ก็ยังไม่กล้าหยิบหนังสือมาอ่านอยู่ดีค่ะ ^^”)

ส่งจดหมายลาระยะหนึ่งนะคะ...

 

กลัวเสียงโทรศัพท์… เคยมีใครเป็นเหมือนปุ้ยบ้างไหมคะ
 
วันนี้มาทักทายแต่ไม่ได้นำตอนต่อของเรื่องราวความรักของพี่ไปป์และกอหญ้ามาฝาก และยังไม่ได้นำตอนแรกของ ‘คนแปลกหน้าที่ฉันรัก’ มาลงเช่นกัน