หลอมรวมความฝันจากหัวใจ มาส่งยิ้มทักทายต้อนรับเพื่อนผู้ผ่านมา แวะสักนิดนะคะ ^^

เธอ...ที่รัก ตอนที่ 22


สายน้ำเย็นๆ ที่เปิดซู่ลงมารดศีรษะทำให้กอหญ้ารู้สึกสดชื่น ความที่อยากสระผมทำให้เธอใช้เวลาอาบน้ำนานสักหน่อยแต่เสียงแว่วๆ ที่ดังมาจากห้องนอนทำให้ต้องรีบขยี้ผมล้างแชมพู กอหญ้าคว้าเสื้อคลุมมาสวมคาดเชือกรวดเร็วแล้วเปิดประตูห้องน้ำที่อยู่ภายในห้องนอนตัวเองออกไปรวดเร็ว พุ่งไปหาโทรศัพท์มือถือที่กำลังส่งเสียงโวยวายมากดรับ

“หญ้าค่ะ”
“ทำไมรับช้า พี่โทรหาตั้งหลายทีแล้วนะ นึกว่าเป็นอะไรไปเสียอีก” เสียงต่อว่ากลายๆ มาตามสายทำให้กอหญ้านึกวาดภาพหน้าคนพูดตามไปด้วยแล้วก็ยิ้ม

...Who live if Thailand die, Who die if Thailand live...

 

  ๏รักชาติ กอบกรณีย์       แน่วไว้
รักศาสน์ กอบบุญตรี            สุจริตถ้วนเทอญ
รักศักดิ์ จงจิตให้                โลกซร้อง สรรเสริญฯ
     ยามเดินยืนนั่งน้อม    กะมล
รำลึกถึงเทศตน                  อยู่ยั้ง
เป็นรัฎฐะมณฑล               ไทยอยู่ สราญฮา
คนถนอมแน่นตั้ง               อยู่เพี้ยงอวสานฯ
     ๏ ใครรานใครรุกด้าว      แดนไทย
ไทยรบจนสุดใจ                ขาดดิ้น
เสียเนื้อเลือดหลั่งไหล         ยอมสละ สิ้นแล
เสียชีพไป่เสียสิ้น              ชื่อก้อง เกียรติงามฯ
     ๏ หากสยามยังอยู่ยั้ง      ยืนยง
เราก็เหมือนอยู่คง               ชีพด้วย
หากสยามพินาศลง             ไทยอยู่ ได้ฤๅ
เราก็เหมือนมอดม้วย           หมดสิ้น สกุลไทยฯ

เธอ...ที่รัก ตอนที่ 21

  

ชายหนุ่มต่างชาติผมสีทองที่ยืนเก้ๆ กังๆ อยู่ใกล้รั้วบ้านทำให้คุณราตรีซึ่งกำลังขับรถกลับจากจ่ายตลาดต้องเอียงคอมองด้วยความประหลาดใจ ท่านกดรีโมทประตูจากในรถแล้วเลื่อนรถเข้าบ้าน แต่ก็ยังหันไปมองใบหน้าของเขายามขับผ่าน
“เอาของลงจากรถทีนะป้อม” คุณราตรีบอกเด็กป้อมที่วิ่งหน้าเริ่ดมารับ แล้วเดินย้อนกลับไปหน้าบ้าน