Books

ต้องสาปรัก

20-ต้องสาปรัก

ของขวัญในวันแห่งความรักไม่ใช่ช่อดอกไม้หรือขนมหวาน แต่เป็นอาถรรพ์คำสาปที่จะเปลี่ยนชีวิตเธอตลอดไป…

“เชื่อในรักแท้ไหม”… คำถามที่ส่งมาจากหญิงปริศนาทำให้ ‘ลลียา’เหยียดยิ้ม หญิงสาวไม่เพียงไม่เชื่อ แต่ยังนึกหมิ่นในใจ อคติที่รุนแรงเรียกหาบทเรียนราคาแพงซึ่งอาจต้องจ่ายคืนด้วยชีวิต เพราะกำไลโลหะฉลุลายที่ซื้อเพื่อตัดรำคาญวงนั้น ยามสวมแสนง่ายดาย แต่เมื่อต้องการถอดกลับทำไม่ได้ กำไลวงเล็กๆ สร้างรอยสลักรอบข้อมือบาง กรีดโลหิตให้หลั่งริน มิหนำซ้ำยังพรากทุกสิ่งซึ่งสำคัญต่อเธอที่สุดไปเรื่อยๆ

คำพูดของหญิงปริศนาดังขึ้นซ้ำๆ ราวจะย้ำความสำคัญ… “เจ้าหญิงแห่งแสงตะวันที่ไร้ศรัทธาในรักแท้… สักวันเจ้าชายแห่งแสงดาวจะนำรักแท้มาสู่หัวใจคุณ… อย่าลืม! ก่อนดวงจันทร์จะดับแสงดาวจนหมดฟ้า จงยอมรับรักแท้ที่พบ!”

ถ้าเจ้าหญิงแห่งแสงตะวันหมายถึงตัวเธอ แล้วเจ้าชายแห่งแสงดาวเล่า หมายถึงใครกัน เหลืออีกเพียงไม่กี่วันก็จะถึงคืนเพ็ญแล้ว ที่สำคัญ… เธอจะยอมรับรักแท้ได้ยังไง ในเมื่อไม่เคยเชื่อว่ามันมีอยู่จริง!

Books

นิลกาฬสานใจรัก

21_นิลกาฬสานใจรัก

‘น้ำบุษย์’เคยคิดว่าตัวเองช่างเป็นผู้หญิงที่โชคดี จากเด็กหญิงกำพร้าที่ไม่เคยมีใคร วันนี้เธอได้พบรักกับ ‘ชาร์ลส์ ริชมอนด์’หนุ่มหล่อ รวย ชาติตระกูลดี ที่บังเอิญเข้ามาในชีวิตเธอราวกับเบื้องบนได้ลิขิตไว้

หากการแต่งงานจะเป็นบทสรุปของความรัก เธอก็หวังว่าจะได้เป็นเจ้าสาวสักวัน แต่ความจริงที่ปรากฏราวกับเธอเพ้อไปฝ่ายเดียว เมื่อเขาไม่เคยมีความคิดนี้เลย แล้วเธอจะเชื่อที่เขาพูดได้แค่ไหนว่าเป็นเพราะเขาไม่ต้องการให้เธอตกอยู่ในอาถรรพ์ของ ‘นิลกาฬ’ อัญมณีน้ำงามสีเมฆพยับหมอกที่ส่งต่อกันมาหลายชั่วอายุคน ซึ่งอาจจะทำให้เธอต้องตกชะตากรรมต้องสาป… โชคชะตาแห่งความเดียวดายเช่นเดียวกับคนในตระกูล

กระทั่งได้พบกับประกาศตามหาทายาทผู้ครอบครองพุดน้ำบุษย์อัญมณี เธอก็รู้ว่าความหวังหนึ่งเดียวที่จะรักษาความรักระหว่างเธอกับชาร์ลส์ไว้ได้ และหยุดยั้งคำสาปร้ายคือต้องนำพุดน้ำบุษย์นิลกาฬกลับไปรวมกัน รู้ทั้งรู้ว่าเสี่ยงที่จะถูกเขาจับได้แต่เธอก็ต้องทำ แม้ไม่รู้ว่านั่นจะเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องหรือไม่ก็ตาม!

Books

คนแปลกหน้า ที่คุ้นเคยใจ

16-คนแปลกหน้า

เพราะอุบัติเหตุครานั้นได้พรากเอาคนที่เธอรักไป หัวใจที่แตกสลายจึงเกิดเป็นบาดแผลใหญ่ และค่อยๆ ปิดตายลงด้วยรู้ว่าไม่อาจมอบรักนั้นให้แก่ใครได้อีก

ยิ่งต้องเผชิญกับสถานที่เดิมๆ ที่เคยคุ้น สิ่งแวดล้อมรอบตัวที่เคยสัมผัส ความเจ็บปวดรวดร้าวก็เข้ามาสะกิดแผลใจให้เจ็บแสบ เธอจึงตัดสินใจทิ้งความทรงจำนั้นไว้ แล้วเดินทางไปตั้งหลักใหม่เพื่อให้หัวใจแข็งแรง ณ ดินแดนที่ไม่มีใครรู้จักตัวตนของเธอ

ชีวิตคงเป็นอย่างที่หวัง หากไม่มีคนแปลกหน้าคนหนึ่งผ่านเข้ามาในชีวิตเสียก่อน และเขาก็ไม่ยอมผ่านเลยไปเช่นที่ควรจะเป็น แปลกจริง ทั้งที่ไม่เคยพบกันมาก่อน แต่ทำไมนะ… น้ำเสียง บุคลิกท่าทาง และอากัปกิริยาของเขาจึงคุ้นใจเธอนัก… มันช่างคล้ายกับ ‘ใครคนนั้น’ เหลือเกิน

Books

ต้อนรัก

17-ต้อนรัก

‘ของตาณ’ถือเป็นคำอภิสิทธิ์สำหรับตาณ หนุ่มหล่อมาดเนี้ยบที่น้อยคนนักจะรู้ว่าชายในฝันของสาวๆ คนนี้เอาแต่ใจตัวเองยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด เพราะลองเขาได้ปักใจแล้วว่าสิ่งนั้นเป็นของของเขา ไม่ว่าสิ่งนั้นคืออะไร หรือใคร ก็อย่าได้หวังว่าใครหน้าไหนจะมาพรากไปจากเขา

และ ‘ลตางค์’ สาวน้อยอ่อนหว่านก็ดันหลุดเข้ามาในวงโคจร ‘ของตาณ’โดยไม่รู้ตัว เธอช่างสดใสน่ารักจนเขาอยากจะเก็บมาไว้ใกล้ๆ ซ่อนไว้ไม่ให้ใครได้เห็น หากคำศักดิ์สิทธิ์ของเขาดูเหมือนจะใช้กับเธอไม่ได้ผล ที่เคยเห็นว่าเธอคือลูกไก่ในกำมือซึ่งนึกว่าจะต้อนมาเมื่อไหร่ก็ได้นั้นกลับไม่ง่ายอย่างที่คิด

คนอย่างเขามีแต่สาวๆ จะวิ่งเข้าหา ไม่ใช่หนีหัวซุกหัวซุนเหมือนกลัวเขาซะเต็มประดาแบบนี้ เรื่องอะไรจะยอมให้ลูกไก่ของเขาหนีไปเข้าเล้าคนอื่น เห็นทีเขาคงต้องดักหน้าดักหลัง ต้อนให้ลูกไก่ตัวน้อยวิ่งได้แค่ในหัวใจของเขาเท่านั้น!

Books

ใจซ่อนรัก

18-ใจซ่อนรัก

โอ๊ย กลุ้ม… ‘หวันยิหวา’ ไม่รู้จะหาทางปฏิเสธเพื่อนรักได้อย่างไร เมื่อถูกขอร้องให้ทำในสิ่งที่เสี่ยงต่อสถานภาพหัวใจให้ต้องสั่นคลอน

ตำแหน่ง ‘เพื่อนเจ้าสาว’ น่ะเธอเต็มใจรับ แต่มันดันพ่วงหน้าที่สำคัญคือการรูดซิปปาก ‘เพื่อนเจ้าบ่าว’ ให้สนิท เพราะถ้าเขาเกิดแฉถึงอดีตที่ไม่น่าจดจำออกมา อาจทำให้เพื่อนรักต้องกลายเป็นม่ายขันหมากแทน

ทว่าการจะปิดปากเขาทำให้เธอยุ่งยากใจ เพราะต้องเอาตัวเองเข้าไปพัวพันซึ่งมันก็เสี่ยงต่อความลับของเธอเช่นกัน แต่วันวิวาห์แสนหวานจะเปลี่ยนเป็นฝาดขมเพราะน้ำตา หรือเผ็ดร้อนเพราะเกิดการรุมทึ้งตบตีไม่ได้เด็ดขาด! เพราะฉะนั้นต่อให้ต้องเอาความลับของเธอแลกกับการรักษาความลับของเพื่อน เธอก็จะ (กัดฟัน) ยอมๆ เขาไป

Books

ทิพยปักษา

15-ทิพยปักษา

กลิ่นนิโลบลที่ติดกายแต่กำเนิดเป็นพร
ความงามพิสุทธิ์คือสวรรค์สร้างบรรจง
ก่อกำเนิดเป็นมัญชรี…นางเทพกินรีแรกดรุณ
มณีงามแห่งหิมพานต์พนาไพร

ทว่าบุปผชาติหอมแรงดึงดูดเหล่าภมรได้ดีฉันใด
กลิ่นเนื้อนวลนางก็อาจชักนำภัยสู่ตัวได้ดีฉันนั้น
มัญชรีจึงเร้นกาย ถวายตนเป็นข้าบาทบริจารก
ในพระแม่ลักษมี รักสูงสุดมอบไว้แด่พระองค์
แต่ที่เคยยึดมั่นก็พลันมลายเพราะจ้าวแห่งเวหา
พญาสุบรรณ ราชพาหนะแห่งองค์นารายณ์
เพียงไม่กี่เพลาที่ได้พานพบ… ได้ช่วยเหลือ… ได้ชิดใกล้…
ความผูกพันอันไม่ทราบที่มาก็ก่อเกิดรัดรึง
กลายเป็นความรู้สึกซึ่งต้องเก็บงำ นางมิปรารถนาสิ่งใด
เพียงแค่ได้ระลึกถึงเขา…เท่านี้ก็สุขใจ
กระทั่งพระราหูเทพอสูรแผ่เงื้อมเงามายังปักษานคร
เข้าร่วมชิงชัยในพิธีสยัมพร
ด้วยมาดหมายในดรุณีผู้จรุงกลิ่นนิโลบล
มัญชรีไม่ต้องการเป็นชายา
ภายใต้นามใครที่ไม่ใช่เขา…ปตตรินทร์
หากนางจะทำกระไรได้
ครุฑสูงส่งฤๅจะเหลือบแลเพียงกินรีเช่นนาง

Books

ราตรีกลางตะวัน

14_ราตรีกลางตะวัน

ช่วงชีวิตที่ยั่งยืนท้าทายกาลเวลาอาจเป็นพรล้ำค่า หากความอ้างว้างตลอดนิรันดร์แห่งลมหายใจคือคำสาปซึ่งมาพร้อมกัน มนุษย์…ในสายตาแวมไพร์อย่างโดมินิคไม่มีความหมายใด นอกเสียจากเป็นได้แค่…อาหาร แต่เพื่อคลายเหงา เขาจะเก็บเหยื่อที่พิถีพิถันคัดสรรไว้ข้างกาย ให้ชื่อเสียใหม่ว่า ‘ภรรยา’ แล้วคอยสูบเลือดตราบจนกว่าเหยื่อนั้นจะสิ้นอายุขัย ค่อยมองหาเหยื่อรายต่อไป

จนเมื่อพบ ‘มาเบล’ ความกระหายอยากจากส่วนลึกที่หลับใหลพลันถูกปลุกให้พลุ่งพล่านทันทีที่ได้เห็น สัมผัส และแม้เพียงสูดกลิ่นกาย เพราะเธอช่างหอมหวน เชิญชวน ราวกับผลไม้ต้องห้าม ทว่าอาหารก็ยังเป็นได้แค่อาหาร เป็นผู้ถูกล่า มีสิทธิ์ล่ะหรือที่จะเรียกร้องความรัก ความอ่อนโยนจากผู้ล่า

Books

Con Amore พลายฝันวันรัก

13_Con_Amore_f_s

ช่อบูเกต์ซึ่งทำจากเส้นผมบนกล่องเพลงโบราณสมัยศตวรรษที่สิบเก้าในหน้าอินเตอร์เน็ต จุดประกายความรู้สึกอันยากอธิบายแก่หัวใจของนักเขียนนิยายสาวนาม ‘คีรานัทธ์’ จนเธอนึกอยากไปสัมผัสมันด้วยตัวเองสักครั้ง

นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอได้พบกับเขา… และได้รับรู้เรื่องราวในกาลเก่าที่คอยสะกิดความทรงจำบางอย่างให้หวนคืน คืนวันแสนหวาน… ชีวิตและวิญญาณ… ที่ถูกพรากจากเพียงเพราะความเข้าใจผิดของคนทั้งสาม ‘แคโรลีน มาร์เซย์’ ‘นิโคไล เดออาร์คฌอง’ และ ‘ฮันน์’ พร้อมกับบทเพลงปริศนา ‘คอนอาโมเร’ ที่คอยสร้างความรู้สึกปั่นป่วนในหัวใจทุกครั้งที่ได้ยิน เพราะเหตุใดกัน…เธอจึงเป็นผู้ที่ถูกเลือกให้ย้อนอดีตกลับมารับรู้เรื่องราวความรักอันซับซ้อนนี้

Books

ที่ซึ่งหัวใจอยู่ใกล้กัน

Hue-Jai-U-Kaai-Gun

บนเส้นทางที่ก้าวไป หัวใจบางดวงอบอุ่นด้วยความสุข บางดวงอ่อนล้าหมดแรง

บางดวงเต็มไปด้วยความเจ็บปวด หากแต่ลึกลงไปในหัวใจทุกดวงล้วนเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก
‘สายหมอก’ เขาหนีความรู้สึกที่รบกวนจิตใจมาไกลถึงเมืองสามหมอก
แต่แล้วความจริงก็เล่นตลก เมื่อฟ้าส่งคนที่เขาวิ่งหนีสุดหัวใจให้มาพบกันที่นี่

‘ณภันต์’ แม้ความจริงในอดีตจะมิอาจแก้ไขได้ แต่เมื่อได้พบกับเธออีกครั้ง
เขาสัญญาว่าจะต้องได้เธอกลับคืนมา ทดแทนความเจ็บปวดที่ต้องห่างกันไปในวันวาน

‘น้ำปิง’ ความจริงที่หลีกหนี ความปวดร้าวที่ขอรับไว้คนเดียว
แน่หรือ…ว่าจะทนกับความเจ็บปวดนั้นได้โดยไม่ต้องการเขาอีกต่อไป

หากเรียนรู้ที่จะลองเปิดโอกาสให้หัวใจ ยอมรับความรู้สึกของตัวเองด้วยความซื่อสัตย์
พวกเขาคงได้พบ ‘ที่ซึ่งหัวใจอยู่ใกล้กัน’ เสมอมาและเสมอไป

Books

ขอเป็นเจ้าของ ครอบครองรัก

kob-kong-love_front_mid

เย้ ในที่สุดฉันก็ได้ฝึกงานที่ ‘ฟาร์มบุญทิชา’

ฟาร์มในฝันที่กว่าจะตบตีแย่งชิงกับบรรดาเพื่อนๆ ในภาคมาได้ เลือดตาแทบกระเด็น
แต่….แง้ ใครจะไปรู้ว่าต้องมาเจออีตาเจ้าของฟาร์มสุดโหด แถมขี้เก๊กเป็นที่หนึ่ง
ไหนจะบทเรียนการฝึกงานที่ทำให้ฉันนึกว่ากำลังฝึกหนักอยู่ในค่ายรด.
แต่คนอย่างไอ้ปู๊นไม่มีถอยอยู่แล้ว คอยดู!

อะไรกัน นักศึกษาชายสมัยนี้ทำไมถึงได้ดูอ้อนแอ้นบอบบางกันนักนะ
แล้วจะฝึกงานสัตวบาลไหวหรือ แต่เอาเถอะ ท่าทางขยันใช้ได้
ว่าไงนะ เป็นผู้หญิง!? ฝึกงานมาตั้งนานทำไมเขาไม่เอะใจสักนิด
ไม่ได้! ยังไงเขาก็ไม่ยอมให้มีผู้หญิงมาฝึกงานในฟาร์มเป็นอันขาด
ทำไมน่ะเหรอ ก็งานแบบนี้มันไม่เหมาะกับผู้หญิงซักกะนิด
ที่สำคัญเขาจะไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเดิมเด็ดขาด เป็นไงเป็นกัน!!!

error: Content is protected !!